Σε ποιον ανήκει τελικά ο Ρωμαίικος;

Τον περισσότερο “θόρυβο” από όλα τα θέματα που μας απασχολούν σε αυτές τις τοπικές εκλογές εδώ στη λήμνο, τον δημιουργήσε τελικά το θέμα του Ρωμαίικου. Τι να πεις, μοιάζει πως όλα τα άλλα , καράβια, ανεμογεννήτριες, αγροτική παραγωγή, …, είναι πράγματα πολύ δεύτερα, όταν μιλάμε για τα κιόσκια στις καφετέριες που συχνάζουμε, ή για το ηλιοβασίλεμα στον Άθω που βλέπουμε από τα μπαλκόνια μας.

Είναι νομίζω πολύ απλό να το δεχτούμε όλοι, ότι τον Ρωμαίικο δεν τον θέλουμε ούτε για να γίνει ένα ήσυχο κοιμητήριο, για να ρεμβάζουν κάποιοι στα μπαλκόνια τους, αλλά από την άλλη, δε θα μας άρεσε να γίνει όλος ο δρόμος, μία ατέλειωτη μπαρότσαρκα. Δεν γίνεται να περάσει μόνο μία άποψη, πολύ απλά , γιατί μιλάμε για δημόσιο χώρο . Για έναν Κοινό μας χώρο, τον οποίο όλοι έχουμε δικαίωμα να χρησιμοποιούμε.
Ο Ρωμαίικος δεν ανήκει φυσικά ούτε στους επαγγελματίες και τα μαγαζιά τους, αλλά ούτε και στους ιδιοκτήτες των αρχοντικών του. Ανήκει σε Όλους τους Λημνιούς.

Πρέπει να μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σε όλη του την έκταση, πρέπει να υπάρχουν χώροι Κοινοί (αυτό που λέμε…δημόσιοι) όπως παιδικές χαρές, παγκάκια, ίσως μικρά αμφιθέατρα, και ταυτόχρονα πρέπει να υπάρχουν και τα μαγαζιά όπου θα κάτσεις να πιεις τον καφέ και το ποτό σου, αν υποθέσουμε βεβαίως ότι σου περισσεύουν για κάτι τέτοιο.

Δεν είναι δύσκολο να συνυπάρξουν και μάλιστα αρμονικά όλα αυτά. Ένας δρόμος με αρκετό ελεύθερο χώρο, είναι πολύ πιο δελεαστικός για πολύ κόσμο, που στη συνέχεια μπορεί να καταλήξει τη βόλτα του και σε κάποιο μαγαζί. Αντιθέτως ένας δρόμος με συνεχόμενη βαβούρα, και ατέλειωτα στριμωγμένα τραπεζάκια, δεν είναι και η καλύτερη τουριστική “ατραξιόν”. Όλα χωράνε, και όλοι θα είμαστε ευχαριστήμενοι, αρκεί να υπάρξει μία ωραία συζήτηση από τώρα μέχρι και το Σεπτέμβρη , για το πως θέλουμε στην τελική να διαμορφωθεί,  ο χώρος. Μέχρι τότε το λογικό είναι να μείνει η κατάσταση ως έχει. Είναι έτσι στο φλου, 56 χρόνια , δε θα πείραζε να μείνει άλλους τέσσερις μήνες.

Δυστυχώς αυτό το αισιοδόξο “πολυλειτουργικό” σενάριο ίσως μας το διακόψει η κυβέρνηση με τον καινούριο της νόμο, και ξεπουλήσει τους αιγιαλούς μας σε ιδιώτικά …κεφάλαια. Αυτό είναι κάτι που δεν συμφέρει κανέναν μας, ούτε καν τους μαγαζάτορες του νησιού που φαντάζονται πως έτσι θα βρουν λύση από το μπάχαλο που , σκοπίμως επικρατεί από το 1958. Γιατί αυτός ο καινούριος νόμος φυσικά και δε θα φτιαχτεί για να εξυπηρετήσει μικρές επιχειρήσεις όπως είναι οι δικές τους. Φτιάχτηκε για να βρουν νέο πεδίο δράσης μεγάλες εταιρίες και όχι απαραίτητα ελληνικές, που δε θα αργήσουν να έρθουν και κατα δώ όταν οι συνθήκες θα έχουν ωριμάσει, και να πλειοδοτήσουν με άνεση π.χ. για μία παραλία, παίρνοντας τη δουλειά των ντόπιων καταστημάτων, που απλά δε θα μπορούν να χτυπήσουν την τιμή.

Όπως και να έχει πρέπει να κρατήσουμε τους δημόσιους χώρους μας, ελεύθερους, προσβάσιμους, Κοινούς. Αυτοί είναι οι χώροι όπου θεωρητικά θα έπρεπε να μαζευόμαστε, όπως παλιά στις πλατείες μας, να διασκεδάζουμε, να ξεκουραζόμαστε,  να συζητάμε. Είναι οι χώροι όπου συνυπάρχουμε. Καλό θα είναι να εξασκηθούμε λίγο και σε αυτό, και να μη θεωρούμε ως χώρο συνεύρεσης και ψυχαγωγίας αποκλειστικά και μόνο τα μπαράκια και τις καφετέριες. Αυτά τα Κοινά, είναι το μεγαλύτερο μας κεφάλαιο και πρέπει να το κρατήσουμε στα χέρια μας.

 

Κελεσίδης Παντελής

Λήμνος 01/05/2014

Advertisements

One response to “Σε ποιον ανήκει τελικά ο Ρωμαίικος;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: