Category Archives: Μικρόκτημα

Προεκλογικές Θέσεις και Απαντήσεις

Προεκλογικές συνεντεύξεις στα τοπικά μέσα ενημέρωσης της Λήμνου.

-Στο Λημνιακό Λόγο

-Στη Λημνιακή Φωνή

 

Advertisements

Απλά ένας σπόρος;

“και τι δεν κάνατε για να με θάψετε, όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος”
 Ντίνος Χριστιανοπουλος

Μέσα στις επόμενες μέρες, πρόκειται να περάσει προς ψήφιση από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, ένας καινούριος νόμος ο οποίος έρχεται να ρυθμίσει ούτε λίγο ούτε πολύ τον έλεγχο του συνόλου των σπόρων, και κατά συνέπεια του συνόλου της τροφής μας.

Ας ασχοληθούμε με τους σπόρους, και ας τα πάρουμε λίγο από την αρχή, έτσι για να μη μπερδευόμαστε με τεχνικούς όρους.  Όταν μιλάμε για την τροφή μας και την πρόσβαση μας σε αυτή, το παλιό ρητό “όσα λιγότερα ξέρεις τόσο το καλύτερο” μάλλον δεν ισχύει! Ακόμα και εμείς, οι απλοί καταναλωτές και οι ερασιτέχνες μπαξεβάνηδες, θα έπρεπε να ξέρουμε κάποια …βασικά.

Επιγραμματικά φαίνεται πως υπάρχουν 3 είδη φυτών – σπόρων.

  1. Ποικιλίες  
    Η ποικιλία, είναι μία ομάδα φυτών , με κοινά χαρακτηριστικά, τα οποία όταν διασταυρώνονται δίνουν παρόμοιους απογόνους.
    Οι παραδοσιακές ποικιλίες έχουν προκύψει από τη συνεχή επιλογή των αγροτών μέσα στους αιώνες. Επίσης με συνεχή επιλογή σε εντονότερο επίπεδο κυρίως από βελτιωτικές εταιρίες , έχουν προκύψει εμπορικές ποικιλίες.

  2. Υβρίδια
    Αν διασταυρώσουμε άτομα διαφορετικών ποικιλιών έχουμε φτιάξει υβρίδια.  Συνεχίζοντας μπορούμε να διασταυρώνουμε υβρίδια με υβρίδια, υβρίδια με ποικιλίες  κ.ο.κ. ωσότου φτάσουμε σε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα, και επειδή αυτό είναι συνήθως δουλειά “βελτιωτικών” εταιριών, ωσότου δηλαδή φτιάξουμε ένα φυτό μεγάλο και αποδοτικό.
    Όσα καλά χαρακτηριστικά και να έχει όμως αυτό το φυτό, δε μπορεί να τα κληροδοτήσει στους απογόνους του. Κοινώς , αν κρατήσεις σπόρο από υβρίδιο και βλαστήσει, θα έχεις ένα φυτό …άλλο, αντικειμενικά  κατώτερης ποιότητας από τους γονείς του. Επίσης θα πρέπει να αναφέρουμε πως και στη φύση δημιουργούνται υβρίδια από γειτονικά φυτά διαφορετικών ποικιλιών.

  3. Γενετικά Τροποποιημένα    (Μεταλλαγμένα)
    Ούτε οι ποικιλίες είτε είναι παραδοσιακές ή ντόπιες,  ούτε και τα υβρίδια που έγιναν ακόμα και με πολλαπλές επιλογές και διασταυρώσεις, δεν έχουν καμία σχέση με τα Γενετικώς  Τροποποιημένα , αυτά που αποκαλούμε μεταλλαγμένα, και προκύπτουν από τροποποίηση στο εργαστήριο, του γενετικού υλικού (DNA) των φυτών.

Γιατί κάποιοι κολλήσαμε με τις παραδοσιακές και ντόπιες ποικιλίες , και τι καημό έχουμε να τις χρησιμοποιούμε, ενώ τα υβρίδια είναι αποδοτικότερα; Οι λόγοι είναι πολλοί και διαφορετικοί για κάθε άνθρωπο αυτού του… ας το πούμε “κινήματος”. Από την απλή οικονομία που κάνεις επειδή δε χρειάζεται να αγοράζεις σπόρους και φυτά, το ρομαντισμό για τις αξίες άλλων εποχών, εώς και την αντίσταση σου απέναντι στο σύστημα (λέγε με καπιταλισμό), μπορείς να βρεις τα κίνητρα αυτών των …περίεργων τύπων.

Πέρα από τα κίνητρα όμως, ας δούμε ποια είναι η σημερινή κατάσταση για τους ντόπιους και τους παραδοσιακούς σπόρους. Μια λέξη θα μας έφτανε. Χάλια. Οι ντόπιοι σπόροι, ενώ μας έτρεφαν για χιλιάδες χρόνια (από την αρχή της γεωργίας), και είχαμε σε κάθε τόπο και μία μεγάλη ποικιλία από δαύτους, οι περισσότεροι κινδυνεύουν πλέον να χαθούν . Τα τελευταία εξήντα  χρόνια επικράτησαν λίγες εμπορικές ποικιλίες καθώς και υβρίδια , προϊόντα κυρίως μεγάλων πολυεθνικών. Η λεγόμενη “πράσινη επανάσταση”μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, και η βιομηχανοποίηση της γεωργίας δημιούργησε νέα δεδομένα. Ζητούμενο πλέον ήταν (και ακόμα είναι)  οι μεγάλες αποδόσεις και οι ανταγωνιστικές τιμές. Κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει με μεγάλες μονοκαλλιέργειες, όλο και λιγότερων ποικιλιών. Πρέπει να βγάζουμε μεγάλες ποσότητες από όμοια, ευπαρουσίαστα, και εκολοπούλητα τρόφιμα. Όλα μα όλα , είναι απλά οικονομικοί παράγοντες.

Έτσι χάσαμε ένα μεγάλο μέρος μιας πολύ σημαντικής κληρονομιάς . Του γενετικού υλικού που μας κληροδότησαν όλες οι προηγούμενες γενιές που πάτησαν το πόδι τους σε αυτό τον πλανήτη.  Αυτού του είδους τη φτώχεια, επίσημα πλέον την  ονομάζουμε “Γενετική Διάβρωση”.

Δε θέλουμε να χάσουμε και άλλα. Οι παραδοσιακές ποικιλίες είναι ο σπόρος της τροφής και της ζωής του απλού ανθρώπου. Είναι προσαρμοσμένες καλύτερα στον τόπο που αναπαράγονται , έχουν μικρότερες απαιτήσεις σε νερά και λιπάσματα, και το κυριότερο: είναι γόνιμες! μπορείς απλά να κρατήσεις τον σπόρο για την επόμενη καλλιέργεια.

Με τον νόμο που πρόκειται να περάσει από την Ε. Ε. φέτος, υπάρχει ο κίνδυνος να θεωρείται πλέον παράνομη η καλλιέργεια μίας ντόπιας παραδοσιακής ποικιλίας, αν αυτή δεν είναι επίσημα καταγεγραμμένη στον ευρωπαϊκό κατάλογο. Ε και που είναι το κακό θα πουν κάποιοι φίλοι, γιατί να είμαστε τόσο καχύποπτοι; Ας μπουν. Μα για να μπουν χρειάζεται ένα ετήσιο τέλος πάνω από 3.000 €! Πόσες από τις δεκάδες χιλιάδες ντόπιες ποικιλίες που υπάρχουν σε κάθε χωριό της Ευρώπης πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουν να …νομιμοποιηθούν; Και το σπουδαιότερο ίσως ερώτημα να είναι άλλο:  Είμαστε διατεθειμένοι να διαπραγματευτούμε και αυτή την ελευθερία μας; Εάν και εφόσον αυτό το μέτρο τελικά δεν περάσει, θα μας έχουν κάνει χάρη; Η απλά με όλο αυτό το θέατρο, θα έχουν πάρει στην δικαιοδοσία τους , τον έλεγχο στους σπόρους και την τροφή,  κάτι που για αιώνες ήταν κοινό αγαθό των κοινοτήτων μας;

Σημασία ίσως να μην έχει η απαγόρευση ή η εξαίρεση των ντόπιων ποικιλιών από τον Κατάλογο, αλλά η άρνηση μας να χάσουμε τον έλεγχο και αυτού του αγαθού. Όταν η νομοθεσία δεν είναι φτιαγμένη ούτε από μας, ούτε για μας, η ανυπακοή είναι ίσως να είναι μονόδρομος.

Για αυτό το λόγο όσοι τελικά θέλουμε να σώσουμε τις ντόπιες ποικιλίες μαζί με τις όσες μας απόμειναν τέλος πάντων ελευθερίες μας, θεωρούμε πως οι σπόροι είναι στοιχείο της ζωής , της τροφής, της παράδοσης, του πολιτισμού κάθε τόπου. Ως τέτοιοι δε μπορούν να ανήκουν σε κανέναν. Καλλιεργούμε,  κρατάμε σπόρο, ανταλλάσσουμε και χαρίζουμε ώστε να υπάρχει όσο περισσότερη ποικιλία στους μπαξέδες, στα χωράφια , αλλά και στα πιάτα μας, και τις ζωές μας.  Προστατεύουμε τη “Βιοποικιλότητα” του τόπου μας.  Από ότι φαίνεται όλη η ιστορία για τον έλεγχο και την καταγραφή των σπόρων γίνεται για τον έλεγχο της τροφής. Ας κρατήσουμε τα απαραίτητα και τα αυτονόητα στα χέρια μας.

Π.Κ.
24/01/2013

*Υπάρχουν πολλές οργανώσεις, κινήματα, και απλές ομάδες ανθρώπων που υπερασπίζονται τους ντόπιους σπόρους  σε όλο τον κόσμο.Στην Ελλάδα υπάρχει το Πελίτι, ο Αιγίλοπας, οι Δρυάδες, …,…και πολλά τοπικά δίκτυα.
Στη Λήμνο υπάρχει η τοπική ομάδα του Πελίτι, ( sporilimnou.blogspot.com)  όπου προσπαθούμε να συλλέξουμε να καλλιεργήσουμε και να μοιράσουμε ντόπιους σπόρους από όλα τα χωριά του νησιού μας.
Πάρε μέρος και θέση!


ΠΕΛΙΤΙ- 11η Πανελλαδική Γιορτή Ανταλλαγής Ντόπιων Ποικιλιών


τα νέα του Απρίλη…

Σκέφτηκα να σηκώνω στο Σκαλιστήρι,  τις δουλειές που κάνουμε εδώ στο χωραφάκι μας.  Περισσότερο για να μας βοηθήσει κανένας φίλος,  με περισσότερη πείρα, και να γίνει και ανταλλαγή εμπειριών, απόψεων, τρόπων.

Αρχές απρίλη:

Τις πρώτες μέρες του Απρίλη,  μεταφύτευσα τα πρώτα φύτα έξω, στην τελική τους θέση.  Είναι λίγο νωρίς, αλλά ήθελα να το δοκιμάσω. Λίγα φυτά τομάτες, κολοκυθάκια, κολοκύθα για πίτες, ένας κατηφές ανάμεσα στις ντομάτες (μαζεύει πασχαλίτσες, που τρώνε τη μελίγκρα) και λίγα μαρούλια, που είχαν ξεμείνει στο σπορείο.

Μέχρι στιγμής, 2 βδομάδες περίπου μετά, είναι μια χαρά. Δεν είχαν πρόβλημα, ούτε τις πρώτες μέρες , που συνήθως το «σοκ¨ κάνει τα φυτά να μαραζώνουν.  Στη μεταφύτευση, πότισα τις ρίζες με νερό και τσουκνιδόζουμο.

Μια χαρά λοιπόν όλα, εκτός …από τα μαρούλια , που τα περιποιήθηκε η κυρία:

δεν κλείσαμε καλά την πόρτα ,οπότε την κοπάνησε . Ευτυχώς δεν έφτασε στα δεντράκια.

Τα περισσότερα δεντράκια, τα είχαμε βάλει πριν δύο χρόνια, γυμνόριζα.  Στη φωτογραφία, αν τα θυμαμαι καλά , είναι μία βανίλια (δαμασκηνιά). Ελπίζουμε φέτος, να φάμε κανένα φρούτο!

Τις πατάτες , τις βάλαμε κατά τις 20 μάρτη, γιατί με συνεχείς βροχές, το χωράφι δε ξελάσπωνε με τίποτα πιο πριν. Ακόμα και τώρα, το μισό κομμάτι , είναι λάσπη.Είχαν ήδη προβλαστήσει, (αλίμονο, ένα μήνα τις είχα στο κασόνι με πριονίδι, και περίμενα να στεγνώσει λίγο το μέρος! ) . 3 βδομάδες μετά, έχουν σκάσει οι περισσότερες, και κάποιες έχουν φτάσει τα 15 εκατοστά.

Στην παρακάτω φωτογραφία, το κομμάτι δεξιά, είναι φρεζαρισμένο αρκετά, σε βάθος 10 εκατοστών. Μόλις το φρεζάρεις το χώμα, γίνεται πολύ ευάλωτο. Ξεραίνεται γρήγορα, σβωλιάζει γρήγορα, είναι με λίγα λόγια, γυμνό.  Μια καλή λύση, είναι η εδαφοκάλυψη (άχυρα, ξερά χόρτα, χαρτί, …)
Το αριστερό κομμάτι στη φωτογραφία, το έχω φρεζάρει αλλά, πολύ …ρηχά, ίσα ίσα για να ξύσουμε το έδαφος και να ξεριζώσουμε τα αγριόχορτα. Σκέφτομαι να το αφήσω έτσι, και να βάλω πεπόνια και καρπούζια, σκάβοντας μικρά λακάκια. Τα κομμένα αγριόχορτα, δε θα τα ανακατέψω να πάνε κάτω από το χώμα, θα μείνουν ως εδαφοκάλυψη.

(Είναι μέχρι να το πάρω απόφαση, και να κάνω αποκλειστικά, ΦΥΣΙΚΗ καλλιέργεια, με σβώλους και σπόρους!)
Το χώμα, όταν είναι καλλυμένο με αγριόχορτα, είναι μια χαρά. Μαλακό, υγρό, με ωραία υφή.  Εμείς, πάμε, τα βγάζουμε, το αφήνουμε γυμνό, το φρεζάρουμε με μηχανήματα και το ποτίζουμε συνεχώς, για να το έχουμε στην κατάσταση που ήταν…πριν ξεκινήσουμε να το «βασανίζουμε».  χμμμ…

Εδώ έχουμε έτοιμες διπλές σειρές, σχετικά υπερυψωμένες.

Στο θερμοκήπιο, τα σπορεία μας, πάνε καλά. Υπάρχουν έτοιμα φυτά , που περιμένουν να στρώσει λίγο ακόμα ο καιρός, υπάρχουν και μικρότερα, που θα είναι έτοιμα για τελική μετα

φύτευση σε 10-20 μέρες.

Στο νερό που ποτίζω μερικές φορές βάζω και λίγο τσουκνιδόζουμο, ή εκχύλισμα από φύκι. Το εκχύλισμα, είναι του εμπορίου. Το τσουκνιδόζουμο, το φτιάχνω. Δυστυχώς φέτος, όσα μέρη ήξερα που είχαν πολλή τσουκνίδα, δεν έχουν παρά ελάχιστες, και δε θελω να τις κόψω. Θα βρούμε αλλού. Έχουν μείνει λίγα κιλά από πέρσι.

 


ΠΕΛΙΤΙ- 10η Πανελλαδική Γιορτή Ανταλλαγής Ντόπιων Ποικιλιών 10/04/2010


(αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του ΠΕΛΙΤΙ )

Το 2010 έχει οριστεί ως παγκόσμιο έτος βιοποικιλότητας και εμείς διαλέξαμε την 10η Πανελλαδική Γιορτή Ανταλλαγής Ντόπιων Ποικιλιών ως κεντρική εκδήλωση του Πελίτι για το παγκόσμιο έτος βιοποικιλότητας. Η γιορτή θα πραγματοποιηθεί σε ιδιόκτητο χώρο του Πελίτι στο Μεσοχώρι του Δήμου Παρανεστίου του Ν. Δράμας.

Τη γιορτή ξεκίνησε το Πελίτι το 1999 ως ανάγκη να μοιραστούν οι ποικιλίες που είχε συγκεντρώσει με πολύ κόπο και καταστρέφονταν. Σήμερα η γιορτή αγκαλιάζει ανθρώπους απ’ όλη τη χώρα και το εξωτερικό, μια γιορτή σταθμός στο θέμα των ντόπιων ποικιλιών στην Ελλάδα και όχι μόνο. Για τη 10η Πανελλαδική γιορτή, έχουμε προσκεκλημένους καλλιεργητές και οργανώσεις απ’ όλη την Ελλάδα αλλά και από πολλές γωνιές της γης.

Οργάνωση της γιορτής

Η γιορτή οργανώνεται από το Πελίτι και το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (Κ.Π.Ε) Παρανεστίου, νομού Δράμας

Οι στόχοι-όροι της γιορτής είναι

1. Να δοθούν σε όσο το δυνατόν περισσότερους καλλιεργητές παραδοσιακές ποικιλίες λαχανικών, σιτηρών κ.α.

2. Να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους οι καλλιεργητές ντόπιων ποικιλιών και να ανταλλάξουν ποικιλίες, πληροφορίες και εμπειρίες.

3. Να βρουν παραδοσιακές ποικιλίες οι καλλιεργητές που δεν έχουν παραδοσιακούς σπόρους.

4. Να γίνουν όλες οι ανταλλαγές ελεύθερα, χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος.

Δικαίωμα συμμετοχής

Η γιορτή είναι ανοιχτή στον κάθε ενδιαφερόμενο άσχετα αν έχει σπόρους ή όχι.

Όσοι θα φέρουν σπόρους από παραδοσιακές ποικιλίες, φυτά ή αυτόχθονα αγροτικά ζώα θα πρέπει να συμπληρώσουν την αίτηση συμμετοχής τους ως τις 19 Μαρτίου 2010. Οι καλλιεργητές και κτηνοτρόφοι που δεν θα έχουν στείλει την αίτηση συμμετοχής τους μέχρι τις 19 Μαρτίου 2010 δεν θα γίνουν δεκτοί ως καλλιεργητές στη γιορτή.

Οι καλλιεργητές οι οποίοι θα φέρουν σπόρους, θα πρέπει να φέρουν τουλάχιστον 50 φακελάκια.

Θα πρέπει να φέρουν τους σπόρους τους συσκευασμένους σε χάρτινα σακουλάκια στα οποία θα αναγράφεται:

1. η ποικιλία

2. η περιοχή καλλιέργειας

3. το όνομα του καλλιεργητή

4. ο τρόπος καλλιέργειας

Οι καλλιεργητές που αδυνατούν να κάνουν αυτή τη συσκευασία θα μας ενημερώσουν έτσι ώστε να αναλάβουμε τη συσκευασία των σπόρων.

Ζητάμε επίσης οι καλλιεργητές και οι κτηνοτρόφοι να φέρουν μαζί τους φωτογραφικό υλικό, για να το αναρτήσουν στα περίπτερά τους. Οι καλλιεργητές και οι κτηνοτρόφοι θα έχουν περίπτερα όπου θα παρουσιάζουν τη δουλειά τους, τους σπόρους ή τα ζώα τους.

Οι καλλιεργητές και οι κτηνοτρόφοι, ερχόμενοι στο χώρο της εκδήλωσης, θα προμηθευτούν από τη γραμματεία-αν δεν το έχουν προμηθευτεί-το ειδικό καρτελάκι με το όνομά τους για να συμμετάσχουν στις συναντήσεις των καλλιεργητών.

Το τραπέζι της αγάπης

Το μεσημέρι θα υπάρχει κοινό γεύμα με παραδοσιακές ποικιλίες. Τα φαγητά είναι προσφορά καλλιεργητών που παίρνουν μέρος στη γιορτή και φίλων. Μπορείτε να φέρετε και εσείς κάτι για το κοινό τραπέζι π. χ ψωμί, λάδι, τυρί, ελιές, κ.τ.λ.

Εθελοντής για τη γιορτή

Η εκδήλωση στήνεται από εθελοντές που εργάζονται σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Φέτος για πρώτη φορά η γιορτή έρχεται στην έδρα του Πελίτι. Αυτό απαιτεί πολλή περισσότερη εργασία από κάθε άλλη φορά και θα ήταν μεγάλη χαρά να μας βοηθήσετε σε αύτη την εκδήλωση εθελοντικά.

Πώς θα φτάσετε στο Μεσοχώρι του Δήμου Παρανεστίου:

Το Μεσοχώρι είναι οικισμός που ανήκει στο Δήμο Παρανεστίου Ν. Δράμας. Είναι χτισμένο κοντά στις όχθες του ποταμού Νέστου σε υψόμετρο 120 μέτρων και σε απόσταση 40 χμ από την πόλη της Δράμας, 48 χμ από την Ξάνθη, 72 χμ από την Καβάλα, 105 χμ από την Κομοτηνή, 205 χμ από τη Θεσσαλονίκη και 715 χμ από την Αθήνα. Από το αεροδρόμιο της Χρυσούπολης, μέσω Καβάλας, 110 χμ και μέσω Κεχροκάμπου 50 χλ.

Το Μεσοχώρι είναι στη μέση περίπου της επαρχιακής οδού Δράμας-Ξάνθης.

Με το ΚΤΕΛ ή το Τρένο

Μπορείτε να έρθετε στο Μεσοχώρι με το ΚΤΕΛ Δράμας ή Ξάνθης και με το τρένο ως το Παρανέστι. Το Μεσοχώρι απέχει 2 χιλιόμετρα από το σταθμό του τρένου και την έδρα του Δήμου το Παρανέστι

Χρήσιμα τηλέφωνα:

ΚΤΕΛ Δράμας 2521032734

ΚΤΕΛ Ξάνθης 2541022684

ΟΣΕ Παρανεστίου 2524022148

Μη ξεχάσετε να έχετε μαζί σας ζεστά ρούχα (είναι απαραίτητα).

Επίσης καλή διάθεση, συνεργασία και υπομονή.

Δηλώσεις συμμετοχής

Μπορείτε να ζητήσετε πληροφορίες και να δηλώσετε τη συμμετοχή σας στο τηλέφωνο 2524022059

από Δευτέρα ως Παρασκευή, εννιά το πρωί ως της μία το μεσημέρι.

Πληροφορίες μπορείτε να πάρετε και από την ιστοσελίδα του Πελίτι http://www.peliti.gr

Την αίτηση συμμετοχής σας μπορείτε να την στείλετε ταχυδρομικά στην ταχυδρομική διεύθυνση:

Πελίτι

Μεσοχώρι Παρανεστίου

Τ. Κ. 66035 Παρανέστι.


Σπορείο κηπευτικών – πρώτη μεταφύτευση

Μέχρι στιγμής οι σπόροι μας, ήταν μέσα σε τελάρα με χώμα.  Τα περισσότερα , θα χρειαστούν μεταφύτευση σε ατομικά κυπελλάκια, γιατί είναι λίγο νωρίς να το ρισκάρουμε και να τα μεταφυτεύσουμε στην τελική τους θέση, και επίσης λίγος παραπάνω χώρος για να αναπτύξουν καλύτερο ριζικό σύστημα, θα τους κάνει καλό.

Οι σπόροι που βάλαμε είναι:
ντομάτες (σαντορίνης και λήμνου) , κολοκύθες μπαλκαμάκι, κολοκυθάκι εμπορίου, πιπεριά πατίκα φλωρίνης, πιπεριά καυτερή καμπανούλα, μελιτζάνες φλάσκες και πράσινες , μαρούλι ρωμάνα και κεφαλωτό, …(και μερικά άλλα).Τα κολοκυθάκια, όπως και οι πορτοκαλί κολοκύθες μπαλκαμάκι, μεγάλωσαν αρκετά, το ίδιο και αρκετές ντομάτες και λίγες μελιτζάνες, και είναι έτοιμα για μία μεταγορά σε ατομικά δοχεία.

Θέλει λίγη προσοχή όταν βγάζουμε τα μικρά φυτά, για να μην σπάσουν. Δεν τα τραβάμε, αλλά τα σηκώνουμε από χαμηλά, από τις ρίζες, μαζί με λίγο χώμα.
Έχω γεμίσει το κάθε ατομικό κυπελλάκι ως τη μέση με χώμα (από το φυτώριο, ειδικό για σπορεία), βάζω σιγά σιγά το φυτό, το πατάω ελαφρά για να κάτσει, ποτίζω με  λίγο νερό (κατά προτίμηση βρόχινο) στο οποίο έχω ρίξει και λίγο εκχύλισμα από φύκια, και συμπληρώνω με χώμα . Κάπου διάβασα, πως είναι καλό να θάβονται αρκετά τα φυτά,  πάνω από τα εμβρυακά τους φυλλαράκια.  Νομίζω πως μερικοί προτείνουν ακόμα και να τα κόβουμε.
Επίσης αν μέσα στο τελάρο κάποια φυτά προλάβουνε και κάνουνε μεγάλες ρίζες, τις ξεμπερδεύουμε απαλά, πριν γίνει η μεταφύτευση, για να αναπτυχθούν ομαλά, και να μη μπλεχτούν αργότερα.

Τα νεαρά φυτά μας, θέλουν φως και μια καλή θερμοκρασία. Τα έχω ακόμα μέσα στο θερμοκήπιο όπου οι θερμοκρασίες παίζουν από 10 (τη νύχτα) εώς 15-25 (τη μέρα).
Η μεταφορά έγινε χθες , μία μέρα μετά, όλα τα φυτά ήτανε μια χαρά…

Κάθε συμβουλή, καλοδεχούμενη

Σχετικές εγγραφές:    Σπορείο κηπευτικών


Σπορείο κηπευτικών

Το να μεγαλώσεις τα φυτά σου  από σπόρο, είναι κάτι πολύ όμορφο και δε χρειάζεται να φοβόμαστε να το προσπαθήσουμε.  Εξάλλου,  αν δεν τα καταφέρουμε, έχουμε καβάτζα. Θα πάμε και θα αγοράσουμε έτοιμα φυτά. Όπως έκανα κι εγώ δηλαδή πέρσι ( και πρόπερσι …)
Ο σπόρος θα φυτρώσει,( γιατί αυτή είναι η δουλειά του)  αρκεί να έχει κάποιες ευνοικές συνθήκες.

  • χώμα μαλακό και πλούσιο σε κάποια απαραίτητα στοιχεία
  • νερό, όταν και όσο πρέπει
  • σωστή θερμοκρασία.

Το χώμα πρέπει να είναι αφράτο και μαλακό. Υπάρχουν στο εμπόριο έτοιμα μιγματα , ειδικά για σπορεία , και ακόμα καλύτερα, με οργανικά υλικά , χωρίς προσθήκες χημικών υγρών λιπασμάτων. Είναι πολύ σημαντικό να επιλέξουμε ένα καλό χώμα για την αρχή του φυτού μας. Λογικά , σε ένα ειδικό για σπορεία χώμα, θα περιέχονται όλα τα απαραίτητα στοιχεία και ιχνοστοιχεία για την βρεφική ηλικία του φυτού μας.
Μπορούμε βέβαια στην πορεία , να χρησιμοποιήσουμε , μέσα στο νερό που θα ποτίζουμε, και κάποιο οργανικό λίπασμα, όπως εκχύλισμα τσουκνίδας, και κάποιων άλλων φυτών, ή και εκχύλισμα από φύκια, που το βρίσκουμε και στο εμπόριο. Ειδικότερα το εκχύλισμα φυκιών, δείχνει να είναι πλήρης τροφή για τα φυτά , αν και έχω την εντύπωση, πως και η τσουκνίδα , δεν πάει πίσω.

Προσωπικά, ποτίζω με νερό , στο οποίο προσθέτω και ελάχιστο …εκχύλισμα τσουκνίδας , που έμεινε από περσι, αλλά και φυκιών,που αγόρασα από το εμπόριο. Ελάχιστο πάντα, γιατί το πολύ φαί, δεν κάνει καλό , ούτε στα φυτά.

Το νερό , φαίνεται πως είναι καλύτερα να το ψεκάζουμε, με ένα μικρό ψεκαστήρι , και όχι να το ρίχνουμε.
Προτιμώ να ρίχνω λίγο νερό  συχνότερα, παρά αρκετό νερό για μερικές μέρες. Γενικά, ο σπόρος και τα μικρά φυτά, δε θέλουν ούτε πολύ νερό, αλλά ούτε και ξηρό χώμα. Την έχω πατήσει και με τους δύο τρόπους. Λίγο νεράκι, με ένα ψεκαστήρι, για να πάει παντού, μία φορά την μέρα, νομίζω πως είναι καλά.

Ο σπόρος μέχρι  να βλαστήσει, θέλει  ζέστη, χώμα και υγρασία. Μία θερμοκρασία, γύρω στους 15-20 0C , νομίζω πως είναι καλή , για τα περισσότερα είδη φυτών. Δεν έχουν όλα τα φυτά βέβαια, τις ίδιες απαιτήσεις, ούτε τις ίδιες ανάγκες, και δε βλασταίνουν όλα στο ίδιο χρονικό διάστημα.
Μέχρι να βλαστήσει , ο σπόρος μπορούμε να έχουμε τα σπορεία μας, είτε αυτά είναι τελάρα με χώμα είτε γλάστρες, είτε κυπελλάκια, είτε ότι άλλο, ακόμα και σε σκοτεινό μέρος(πχ σε ένα υπόγειο , ή σκεπασμένα με χαρτόνια , πλαστικά, …)
Μόλις όμως ξεπροβάλει το βλαστάρι, από κει και πέρα, το φυτό θέλει φως. Μπορούμε να το βάλουμε αν δεν υπάρχει άλλη λύση, ακόμα και μπροστά από  ένα φωτεινό παράθυρο. Αλλιώς το βάζουμε στο θερμοκήπιο, ή σε κάποια άλλη μικρότερη κατασκευή με γυαλί, ή πλαστικό , η οποία θα προστατεύει τα φυτά μας από το κρύο, αλλά θα τα επιτρέπει να λιάζονται.
Θα πρέπει να έχουμε το νου μας , ώστε να μην έχουμε και πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Πάνω από τους 30 βαθμούς , δημιουργούνται πολλά προβλήματα, ξεραίνεται το χώμα και κάνει κρούστα,  και ευνοούνται πολλές αρρώστιες.

Είναι κάποιες λεπτές ισσοροπίες που πρέπει να σεβαστούμε. Τα φυτά  θέλουν  «φαί» (λίπανση), νερό και ζέστη, αλλά όχι με υπερβολές.  Βασικότερο  συστατικό επιτυχίας, είναι φυσικά  η αγάπη μας και η φροντίδα μας!

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε διάφορα «άχρηστα» υλικά, για να φτιάξουμε σπορεία. Τελάρα από το μανάβη , φελιζόλ από τον ψαρά, κυπελλάκια από γιαούρτι, κουτιά νεσκαφε, …, ….,….Απλώς να μη ξεχάσουμε να κάνουμε τρύπες από κάτω, για να μπορεί να φεύγει το νερό.
Ένας τρόπος είναι να ρίξουμε όλα τα σπόρια σε ένα τελάρο γεμάτο με χώμα, και όταν μεγαλώσουν λίγο τα φυτά , να τα μεταφυτεύσουμε ένα ένα, σε μικρά δοχεία.
Ειδάλλως , μπορούμε εξαρχής να βάλουμε τα σπόρια μας στα μικρά δοχεία. Αν είναι μεγάλοι οι σπόροι, π.χ. κολοκύθα, πεπόνι, …βάζουμε ένα ή δύο. Αν είναι μικροί οι σπόροι, βάζουμε 4-5. Αυτό , γιατί λογικά, δε θα πιάσουν όλοι. Στην πορεία , θα κρατήσουμε μόνο ένα φυτό, το πιο «δυνατό» μέσα σε κάθε κυπελλάκι.
Για λόγους ευκολίας, τα κυπελλάκια, για να μην τα κουβαλάμε ένα ένα, τα βάζουμε μαζί, σε ένα τελάρο.  Αφού φτιάξει ο καιρός , και έρθει η ώρα τους , θα τα μεταφυτεύσουμε στην τελική τους θέση.

*Όλα τα παραπάνω, είναι προσωπικές εκτιμήσεις, από την μικρή μου μέχρι τώρα εμπειρία, και τα λίγα σχετικά βιβλία που έχω διαβάσει. Δεκτή κάθε παρατήρηση! Το  σπορείο, είναι ακόμα σε εξέλιξη. Αν κάποιος έχει να προτείνει κάτι άλλο, ή να επισημάνει ένα λάθος, ευπρόσδεκτος.


Σιτάρι μαυραγάνι Λήμνου

Για πρώτη φορά, φέτος, έριξα σε ένα κομμάτι του κτήματος, λίγο σιτάρι.Η ποικιλία λέγεται μαυραγάνι Λήμνου, και είναι μία παλιά παραδοσιακή ποικιλία, η οποία είχε εξαφανιστεί από τα χωράφια του νησιού, και βρέθηκε σε…πιθάρια, σε μία μονή του Αγίου όρους!Ευτυχώς, ο άνθρωπος που την έφερε πίσω στον τόπο της, την καλλιεργεί ξανά εδώ και λίγα χρόνια.

Το μαυραγάνι Λήμνου είναι ψηλό φυτό, φτανεί τα 140εκ, και σε συμβατικής μορφής καλλιέργεια, αποδίδει περίπου 250 κιλά ανά στρέμμα.

Εμείς πάντως, θα κάνουμε άκρως παραδοσιακή -”τεμπέλικη” καλλιέργεια, και βασίζομαι μόνο στο ότι τα χώματα ήταν “αδούλευτα”. Υπολογίζω πως το κομμάτι που σπείραμε, είναι δεν είναι 400μ², οπότε…θεριζοαλωνιστική δε συμφέρει , και το μόνο που μένει, αν όλα πάνε καλά και έχουμε παραγωγή, είναι να δοκιμάσουμε τους παλιούς τρόπους. Δρεπάνι, θημωνιές, χτύπημα, τίναγμα στον αέρα, και άλλα τέτοια όμορφα…

Πάντως ο στόχος μας δεν είναι να βγάλουμε παραγωγή, όσο να “παίξουμε” και να μάθουμε καλύτερα αυτό το υπέροχο φυτό, που μας συντροφεύει για χιλιάδες χρόνια, και να διατηρήσουμε στα χωράφια μας, μία παλιά παραδοσιακή ποικιλία, εκτοπισμένη και αυτή, από την “πράσινη επανάσταση” των μεταπολεμικών χρόνων.

Το σιτάρι το έριξα λίγο αργά, τις τελευταίες μέρες του Νοέμβρη. Ελπίζω τα μικρά φυτά, να αντέξουν το κρύο. Η σπορά , έγινε σε δουλεμένο έδαφος, με το χέρι, στα πεταχτά που λέμε. Μετά, ξαναπέρασα με τη φρέζα , όχι πάνω από 5 εκατοστά, για να θαφτούν τα σπόρια Δέκα μέρες μετά τη σπορά, τα περισσότερα βλάστησαν. Για να δούμε πως θα προχωρήσουνε…

 

Κάθε συμβουλή , καλοδεχούμενη. 🙂


Φρέσκος άνηθος στο ποτήρι σας…

Ο απλούστερος και αποτελεσματικότερος τρόπος διατήρησης φρέσκων φύλλων μαιντανού, άνηθου, σέληνου, μάραθου, και άλλων σχετικών.Βάζουμε τα φύλλα σε ένα ποτήρι με νερό, και…αυτά διατηρούν την απαραίτητη υγρασία. Αν μάλιστα αλλάζουμε ανά δύο μέρες και το νερό, ακόμα καλύτερα.

Στο σπίτι , έβαλα φρεσκοκομμένο άνηθο, σε ένα ποτήρι , και 10 μέρες μετά, ήταν ακόμα, μια χαρά. Μετά, τον χρειαστήκαμε, οπότε το πείραμα δεν ολοκληρώθηκε.Δε ξέρω, αν ο άνηθος του εμπορίου, επειδή από την στιγμή που θα τον αγοαράσουμε, έχουν ήδη περάσει κάποιες μέρες που συντηρέται σε φυγεία, μήπως, δεν συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο.

Πάντως , είναι ακόμα καλύτερο, ακόμα και αν έχουμε ελάχιστο χώρο, να υπάρχει μία γλάστρα με τα μυρωδικά που μας αρέσουν. Ο άνηθος, όπως και ο μαιντανός, μεγαλώνει μια χαρά σε γλάστρα, το ίδιο φαίνεται να κάνουν και τα υπόλοιπα. Απλά, κόβουμε τις κορυφές, και ξαναμεγαλώνει. Το χειμώνα, μπορούμε να τον βάλουμε και μέσα στο σπίτι. Μπορεί να μην είναι ότι πιο όμορφο , για φυτό εσωτερικού χώρου, αλλά είναι σίγουρα πιο…νόστιμος.

 Στη φωτογραφία, ο άνηθος , μετά από 8-9 μέρες…


από το σταφύλι στο πετιμέζι (δοκιμαστική ανάρτηση)

Υπήρχε μία κληματαριά, στο σπίτι μας, η οποία σκαρφάλωσε, πάνω σε μια παλιά ελιά, και κρέμασε τα τσαμπιά της, σε ένα πολύ ωραίο φυσικό  δείγμα δασικής καλλιέργειας!

Μαζέψαμε περίπου 10 κιλά μικρόρωγα μάυρα σταφύλια.

κλήμα σε ελιές - πιθάριαΣτην συνέχεια, τα πατήσαμε με το χέρι, μέσα σε ένα σουρωτήρι,και μετά, ότι περίσσευε το βάζαμε μέσα σε ένα τουλπάνι (ύφασμα) και το στίβαμε, ώστε να βγάλουμε όσο το δυνατό περισσότερο μούστο.

Η αλήθεια είναι πως με το χέρι, είναι λίγο δύσκολα, όλα αυτά. (Την προηγούμενη φορά, είχαμε πάρει έτοιμο ολόφρεσκο μούστο, τον βάλαμε στο ψυγείο για να σταματήσουμε τη ζύμωση, και τον κάναμε την επόμενη μέρα). Αλλά έχει και την πλάκα του. Μας πήρε μια ώρα περίπου να τα «πατήσουμε» με το χέρι.

Βγάλαμε 6,5 κιλά μούστο.

Πριν το βάλουμε στην κατσαρόλα, και επειδή δε θα βάλουμε ούτε μουστόχωμα, ούτε στάχτη, κ.τ.λ, τον καθαρίζουμε. Το περνάμε από το τουλπάνι,( ένα κομμάτι ύφασμα σαν γάζα, το οποίο λειτουργεί σαν φίλτρο), δυο τρεις φορές , τουλάχιστον. Αν βάζαμε μουστόχωμα ή στάχτη, όπως κάνουν συνήθως, όλες οι «βρωμιές» θα βγαίναν στον αφρό, αλλά αυτό το άφρισμα, θα μας υποχρέωνε να είμαστε διαρκώς πάνω από τη φωτιά, για να βγάζουμε τον αφρό με μία κουτάλα. Ενώ αν καθαρίσουμε από πριν το μουστο , φιλτράροντας τον, θα βράσει πιο …ομαλά.

Βάλαμε τα 6  κιλά, καθαρό και φιλτραρισμένο μούστο , στην κατσαρόλα, και θα περιμένουμε μέχρι να μείνει περίπου το 1/3  της αρχικής ποσότητας, η και ακόμα λιγότερο.  Καλύτερα να το σβήσουμε , όσο είναι ακόμα αρκετά ρευστό, γιατί όταν κρυώσει, θα » πήξει» και άλλο. Αν κρυώσει , και δε μας αρέσει η πυκνότητα του, μπορούμε άνετα να το ξαναβράσουμε. Αν δούμε ότι έχει ακόμα «σκουπιδάκια», μπορούμε να τον ξαναφιλτράρουμε, πριν τον ξαναβράσουμε.

μούστος-πετιμέζι- σουρωτήρι-πάτημαμούστος-πετιμέζι-τουλπάνιμούστος-πετιμέζι-τουλπάνι-στίψιμο

Εμείς πήραμε περίπου 1,3 κιλό πετιμέζι. Μικρή ποσότητα (25% ).

Περίμενα περίπου 2, μιας και την προηγούμενη φορά , με 7 κιλά μούστο , (από άσπρα όμως σταφύλια) βγάλαμε 2,2 κιλά , και μάλιστα πιο πηκτό. Ίσως παίζει ρόλο η ποικιλία των σταφυλιών.

μούστος-πετιμέζι- κατσαρόλα μούστος-πετιμέζι- κατσαρόλα-μετά από 3 ώρες

*πολύ ωραία και αναλυτικά, τα λέει η Κική στη «Μικρή Κουζίνα».